கோவில் என்பது இறைவனின் சந்நிதி. அந்த சந்நிதிக்குள் செல்லும் போது உடல் மற்றும் மனமும் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும் என்பது தமிழ் மரபிலும், இந்து சாஸ்திரங்களிலும் வலியுறுத்தப்பட்ட ஒரு வழக்கம்.
- உடல் துய்மை:
முதலில் கோவிலுக்குச் செல்லும் முன் முன்னிரவு நல்ல தூக்கமெடுத்து, குளித்து, சுத்தமான ஆடைகளை அணிய வேண்டும். பெண்கள், ஆண்கள் இருவரும் சாமான்ய (சுத்தமான) உடைகள் அணிவது சிறந்தது; அத்துடன் புண்ணியத்தையும், மரியாதையையும் தொடர்ந்து பாதுகாக்கிறது. காலணி, செருப்பு போன்றவற்றை கோவில் வாசல் அருகே விட்டு செல்வது அவசியம். - மனத் துய்மை:
கோவிலில் இறைவனை தரிசிக்கச் செல்லும் முன் கோபம், பேராசை, பொய், பொறாமை போன்ற மனக் குழப்பங்களை விட்டு, பக்தி மனத்துடன் தயாராக வேண்டும். இறைவனின் கருணையை நாடும் போது உள்ளம் எளிமையுடனும் அன்புடனும் இருக்க வேண்டும். - பசுமை தூய்மை
கோவிலுக்குச் செல்லும் முன் வழியில் சிதறவிடும் பிளாஸ்டிக், குப்பை போன்றவற்றை தவிர்க்க வேண்டும். மலர், பழங்கள் போன்றவையை தூய்மையான முறையில் எடுத்துச் செல்லுவது சிறந்தது. - பரிசுத்த தூய்மை
சாஸ்திரப்படி, குறிப்பிட்ட நாட்களில் (உதாரணமாக மாதவிடாய் நாட்களில் பெண்கள் கோவில் செல்லாமை, சுடுகாட்டுப் பிரவேசத்துக்குப் பிறகு சுத்திகரித்து மட்டும் போவது போன்றவை) வழிபாட்டுத் தூய்மையைப் பேண வேண்டும். - வழிபாட்டு தூய்மை
கோவிலுக்குள் சென்ற பிறகு மெதுவான குரலில் பாடல் பாடுதல், ஜபம் செய்வது, திருவடிகளை மனதில் நிறுத்திக் காண்பது போன்றவை மனத் துய்மையை மேம்படுத்தும். புகைப்படம் எடுத்தல், செல்போன் பயன்படுத்துதல் போன்றவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.
இறுதியில் மனத் துய்மையும் உடல் துய்மையும் ஒன்றிணைந்தால் தான் கோவிலுக்குச் செல்வதின் ஆன்மிக பயன் முழுமையாகக் கிடைக்கும். பரிசுத்தமான எண்ணங்களும், சுத்தமான உடலும்தான் இறைவனின் சந்நிதியில் உண்மையான பக்தியின் அடையாளம்.
Article By – RJ சுப்பு (மதுரை)
