ஒரு கவிஞருக்கு வயதாகலாம். அவருடைய குரல் காலத்தால் மறக்கப்படலாம். ஆனால், அவர் எழுதிய ஒரு வரி மட்டும் தலைமுறைகள் கடந்தும் யாரோ ஒருவருடைய வாழ்க்கையில் உயிரோடு இருக்கும். காதலிக்கத் தொடங்கும் ஓர் இளைஞனின் மனதிலும், தோல்வியால் துவண்டு போகும் ஒருவனின் நம்பிக்கையிலும், அம்மாவை நினைத்து ஏங்கும் ஒரு மகனின் கண்ணீரிலும் ஒரு கவிஞர் வாழ முடியும் என்றால், அந்த இடத்தைப் பிடித்தவர்களில் மிக முக்கியமானவர் கவிஞர் வாலி.வாலி என்று சொன்னதும் நமக்கு நினைவுக்கு வருவது ஆயிரக்கணக்கான பாடல்கள்.
அந்தப் பாடல்களுக்குப் பின்னால் இருந்த மனிதரைப் பற்றிச் சிந்தித்திருக்கிறோமா? காலத்துக்கேற்றபடி தன்னுடைய எழுத்தை மாற்றிக்கொண்ட ஒரு படைப்பாளி, போட்டிகள் நிறைந்த திரையுலகில் தனக்கென்று ஓர் இடத்தை உருவாக்கிக்கொண்ட கலைஞன், இளைய தலைமுறையின் ரசனையைப் புரிந்துகொண்ட ஒரு மூத்த கவிஞர்… வாலியின் வாழ்க்கை என்பது வெறும் வெற்றியின் கதை மட்டுமல்ல தொடர்ந்து தன்னைப் புதுப்பித்துக்கொண்ட ஒரு கலைஞனின் கதை.
1931-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 29-ஆம் தேதி, திருச்சி மாவட்டத்தின் திருப்பராய்த்துறையுடன் தொடர்புடைய மண்ணில் பிறந்த டி.எஸ். ரங்கராஜன்தான் பின்னாளில் நாம் கொண்டாடிய கவிஞர் வாலி. ஸ்ரீரங்கத்தில் வளர்ந்த அவருக்குச் சிறுவயதிலிருந்தே ஓவியம், எழுத்து, கலை ஆகியவற்றின் மீது ஆர்வம் இருந்தது. இன்று அவரை நாம் பாடலாசிரியராக மட்டுமே நினைத்தாலும், அவருக்குள் இருந்த கலைஞன் ஒரே துறைக்குள் அடங்கிவிடக்கூடியவன் அல்ல. ஓவியத்தின் மீது இருந்த ஈர்ப்பும், சொற்களின் மீது இருந்த காதலும் அவருடைய படைப்புப் பயணத்தின் தொடக்கத்திலேயே ஒன்றாக வளர்ந்தன.அவருடைய பெயரில்கூட ஒரு சுவாரசியமான கதை இருக்கிறது. புகழ்பெற்ற ஓவியர் மாலியின் கலைத்திறன் அவரைக் கவர்ந்தது.
அந்தப் பெயரின் தாக்கத்தில், பள்ளிப் பருவத்தில் நண்பர்கள் அவரை ‘வாலி’ என்று அழைக்கத் தொடங்கியதாகக் கூறப்படுகிறது. பின்னாளில் அந்தப் பெயரே தமிழ் சினிமாவின் அடையாளமாக மாறும் என்று அப்போது யாருக்குத் தெரிந்திருக்கும்?ஒரு பெயர் புகழ்பெறுவது பெரிய விஷயம்தான். ஆனால், அந்தப் பெயருக்குப் பின்னால் ஒரு தனித்துவமான அடையாளத்தை உருவாக்குவதுதான் உண்மையான சாதனை. வாலி அதைச் செய்தார்.திரைப்பட உலகில் நுழைவதற்கு முன்பே எழுத்தின் பல வடிவங்களில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டார்.
ஓவியம் வரைந்தார்,எழுத்துப் பணிகளில் ஆர்வம் காட்டினார்,வானொலிக்காக நாடகங்களும் கதைகளும் எழுதினார். ஸ்ரீரங்கத்தில் நண்பர்களுடன் இணைந்து ‘நேதாஜி’ என்ற கையெழுத்துப் பத்திரிகையை நடத்திய அனுபவமும் அவருடைய ஆரம்பகாலப் படைப்புலகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. இவை அனைத்தும் பின்னாளில் திரைப்பாடல்களாக வெளிப்பட்ட அவருடைய கற்பனைத் திறனுக்கு அடித்தளமாக அமைந்தன.ஆனால், திறமை இருப்பதற்கும் அந்தத் திறமைக்கான வாய்ப்பு கிடைப்பதற்கும் இடையில் பெரிய தூரம் இருக்கிறது. குறிப்பாக, ஏற்கெனவே புகழ்பெற்றவர்கள் தங்களுடைய இடத்தைப் பிடித்திருக்கும் ஒரு துறையில் புதிதாக நுழைவது எளிதானதல்ல.வாலி திரையுலகில் அடியெடுத்து வைத்த காலத்தில் கவியரசர் கண்ணதாசன் மிகப்பெரிய ஆளுமையாக விளங்கினார்.
பாடல்களில் கவித்துவமும் தத்துவமும் இயல்பாகக் கலந்திருந்த காலம் அது. அப்படிப்பட்ட சூழலில் தன்னுடைய தனித்துவத்தை நிரூபிக்க வேண்டிய சவால் வாலிக்கு இருந்தது.அவர் தேர்ந்தெடுத்த பாதை, இன்னொருவரைப் போல எழுதுவது அல்ல,தனக்கான மொழியை உருவாக்குவது.1958-ஆம் ஆண்டு வெளியான ‘அழகர்மலைக் கள்ளன்’ திரைப்படம் வாலியின் ஆரம்பகாலத் திரைப்பாடல் பயணத்தில் முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றது. அதன்பிறகு சில படங்களில் பாடல்கள் எழுதியிருந்தாலும், 1963-ஆம் ஆண்டு வெளியான ‘கற்பகம்’ திரைப்படம் அவருக்குப் பெரிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது. அந்தப் படத்தின் பாடல்கள் மக்களிடம் பெற்ற வரவேற்பு, வாலி என்ற பெயரைத் தமிழ் சினிமாவில் அழுத்தமாகப் பதித்தது.இங்கே கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் ஒன்று இருக்கிறது.
வாலி ஒரே நாளில் உருவான நட்சத்திரம் அல்ல. அவருக்குள் இருந்த எழுத்தாளன், ஓவியன், நாடக ஆசிரியன் எனப் பல திறன்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்துதான் அந்தப் பாடலாசிரியரை உருவாக்கின. சில நேரங்களில் நம்முடைய வெற்றி, நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் ஒரு துறையில் மட்டும் தொடங்குவதில்லை அதற்கு முன்பு நாம் கற்றுக்கொண்ட பல விஷயங்களின் கூட்டுத்தொகையாக உருவாகிறது என்பதற்கு வாலியின் பயணம் ஒரு நல்ல உதாரணம்.கவிதை என்பது கடினமான சொற்களை அடுக்குவது மட்டுமல்ல. எளிய வார்த்தைகளுக்குள் ஆழமான உணர்வை அடக்குவதும் கவிதைதான். வாலி இந்த உண்மையைத் திரைப்பாடல்களின் வழியாக நிரூபித்தார். காதலை எழுதும்போது காதலனின் மொழியைப் பேசினார்,தத்துவத்தை எழுதும்போது வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொண்ட ஒருவரின் குரலாக மாறினார், பக்தியை எழுதும்போது நம்பிக்கையின் மென்மையை வெளிப்படுத்தினார்.
பாடலின் தேவைக்கேற்பத் தன்னுடைய எழுத்தின் முகத்தை மாற்றிக்கொண்டார்.இதனால்தான் வாலியின் பாடல்களை ஒரே வகைக்குள் அடைத்துவிட முடியாது. அவர் எழுதிய பாடல்களில் காதலும் இருக்கிறது,கண்ணீரும் இருக்கிறது, குறும்பும் இருக்கிறது,தன்னம்பிக்கையும் இருக்கிறது. ஒரு மனிதன் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் பல்வேறு தருணங்களுக்கு ஏற்றபடி அவருடைய பாடல்கள் நம்முடன் பயணிக்கின்றன.வாலியின் வாழ்க்கையைப் பேசும்போது எம்.ஜி.ஆர் உடனான அவருடைய படைப்புப் பயணத்தைக் குறிப்பிடாமல் இருக்க முடியாது. எம்.ஜி.ஆரின் திரைப்பிம்பத்துக்கும் அவருடைய அரசியல் கருத்துகளுக்கும் ஏற்ற பாடல்களை வாலி எழுதினார். அந்தப் பாடல்கள் வெறும் பொழுதுபோக்காக மட்டும் இல்லாமல், ரசிகர்களிடையே ஒரு கருத்தையும் உணர்வையும் எடுத்துச் செல்லும் ஊடகமாகவும் அமைந்தன.
ஒரு நடிகரின் திரைப்பிம்பத்தைப் புரிந்துகொண்டு எழுதுவதும், அவருடைய ரசிகர்களிடம் நேரடியாகச் சென்று சேரும் மொழியைத் தேர்ந்தெடுப்பதும் தனித்திறன். வாலி அதைச் சிறப்பாகக் கையாண்டார். அதே நேரத்தில் சிவாஜி கணேசன் உள்ளிட்ட பல முன்னணி நடிகர்களின் படங்களுக்கும் பாடல்களை எழுதி தன்னுடைய பரந்த திறனை வெளிப்படுத்தினார்.கண்ணதாசனும் வாலியும் என்ற ஒப்பீடு தமிழ் திரையிசை ரசிகர்களிடையே நீண்ட காலமாகப் பேசப்பட்ட ஒன்று. ஆனால், இந்த இரு கவிஞர்களையும் வெறும் போட்டியாளர்களாக மட்டுமே பார்ப்பது அவர்களுடைய படைப்புலகத்தைச் சுருக்கிவிடும். ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்துவமான எழுத்து அணுகுமுறை இருந்தது. கண்ணதாசன் தன்னுடைய அனுபவங்களையும் தத்துவச் சிந்தனைகளையும் பாடல்களில் வெளிப்படுத்திய விதம் தனித்துவமானது என்றால், வாலி காட்சிக்கும் காலத்துக்கும் ஏற்றபடி தன்னை மாற்றிக்கொண்டு எழுதிய விதமும் தனித்துவமானது.
ஒரு துறையில் ஏற்கெனவே உச்சத்தில் இருப்பவரின் நிழலில் புதியவர் வளர்வது கடினம். ஆனால், வாலி அந்த நிழலுக்குள் மறைந்துவிடவில்லை. தன்னுடைய எழுத்தால் தனக்கென்று ஒரு வெளிச்சத்தை உருவாக்கினார். ஒரு கலைஞனின் வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ள இதுவே முக்கியமான கோணம்.வாலியைப் பற்றிய இன்னொரு சுவாரசியமான விஷயம், அவருடைய எழுத்து இளமையுடன் இருந்த விதம். எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி காலத்தில் பாடல்கள் எழுதியவர், ரஜினிகாந்த், கமல்ஹாசன் காலத்திலும் தொடர்ந்து வெற்றிகரமாக எழுதினார். அதன் பிறகு வந்த இளைய தலைமுறை நடிகர்களின் படங்களிலும் அவருடைய பாடல்கள் இடம்பெற்றன.காலம் மாறும்போது மக்களின் ரசனையும் மாறுகிறது. இசையின் வடிவம் மாறுகிறது. படங்களின் கதை சொல்லும் விதம் மாறுகிறது. ஆனால், இந்த மாற்றங்களுக்கு மத்தியில் தன்னுடைய எழுத்தைத் தொடர்ந்து புதுப்பித்துக்கொண்டார் வாலி. இதை வெறும் நீண்டகாலப் பணியாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. புதிய தலைமுறையிடம் பேசுவதற்கு அவர்களுடைய உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை உணர்ந்த ஒரு படைப்பாளியின் திறனாகவும் பார்க்க வேண்டும்.
வாலியின் சாதனையைப் பாடல்களின் எண்ணிக்கையால் மட்டும் அளக்க முடியாது. அவருடைய படைப்புகள் ஆயிரக்கணக்கான திரைப்படப் பாடல்களைக் கடந்த பரந்த உலகத்தையும் கொண்டிருந்தன. கவிதைத் தொகுப்புகள், ஆன்மிக இலக்கியங்கள், காவிய முயற்சிகள் எனப் பல தளங்களில் அவர் எழுதியிருக்கிறார். ‘பாண்டவர் பூமி’, ‘அவதார புருஷன்’ உள்ளிட்ட படைப்புகள் அவருடைய எழுத்துலகத்தின் மற்றொரு முகத்தை அறிமுகப்படுத்துகின்றன.இதிலிருந்து நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது, திரைப்படப் பாடலாசிரியர் என்பது அவருடைய அடையாளத்தின் ஒரு பகுதி மட்டுமே என்பதைத்தான். ஒரு படைப்பாளியின் உள்ளே பல உலகங்கள் இருக்கலாம். அந்த உலகங்களைத் தேடிப் பார்க்கும்போதுதான் அவருடைய முழுமையான ஆளுமை நமக்குப் புரியும்.
2007-ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசு அவருக்கு ‘பத்மஸ்ரீ’ விருது வழங்கியது. இது அவருடைய நீண்டகாலக் கலைப்பணிக்குக் கிடைத்த முக்கியமான அங்கீகாரங்களில் ஒன்று. ஆனால், விருதுகள் ஒரு கலைஞரின் சாதனையைப் பதிவு செய்யலாம் அவருடைய படைப்புகள் மக்களுடைய வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை முழுமையாக அளந்துவிட முடியாது.வாலியின் பாடல்களை நினைத்துப் பாருங்கள். ஒரு காலத்தில் வானொலியில் கேட்ட பாடலை இன்று கைப்பேசியில் கேட்கிறோம். முன்பு திரைப்பட அரங்குகளில் ரசித்த வரிகள் இன்று சமூக ஊடகங்களில் பகிரப்படுகின்றன. இசையைக் கேட்கும் கருவிகள் மாறிவிட்டன, பாடல்களை அடையும் வழிகள் மாறிவிட்டன. ஆனால், ஒரு பாடல் நம்முடைய மனநிலைக்கு ஏற்றதாக இருந்தால், அதை மீண்டும் மீண்டும் கேட்கும் பழக்கம் மட்டும் மாறவில்லை.
அதுதான் ஒரு பாடலின் வெற்றி. அதுதான் ஒரு கவிஞரின் நிலைத்தன்மை.2013-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 18-ஆம் தேதி வாலி இந்த உலகைவிட்டுப் பிரிந்தார். ஆனால், ஒரு கலைஞனின் மறைவு என்பது அவருடைய படைப்புகளின் முடிவு அல்ல. அவர் எழுதிய பாடல்களைப் பாடுபவர்கள் இருக்கும் வரை, அவற்றைக் கேட்டு தங்களுடைய வாழ்க்கையை நினைத்துப் பார்ப்பவர்கள் இருக்கும் வரை, அந்தக் கவிஞரின் எழுத்து தொடர்ந்து பயணித்துக்கொண்டே இருக்கும்.
வாலியைப் பற்றிச் சிந்திக்கும்போது எனக்குத் தோன்றுவது ஒன்று. அவர் வெறும் பாடல்களை எழுதவில்லை; மனிதர்கள் தங்களுடைய உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான வார்த்தைகளையும் உருவாக்கித் தந்தார். சிலரால் தங்களுடைய காதலை நேரடியாகச் சொல்ல முடியாது ஒரு பாடலை அனுப்புவார்கள். சிலரால் தங்களுடைய வலியை விளக்க முடியாது ஒரு பாடலைக் கேட்பார்கள். சில நினைவுகளை நம்மால் வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாது ஒரு பாடல் ஒலித்ததும் அந்த நினைவுகள் மொத்தமாகத் திரும்பிவரும்.
அந்தத் தருணங்களில் கவிஞர் நம்முடைய வாழ்க்கைக்குள் வருகிறார். அவரை நாம் நேரில் சந்தித்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவருடைய குரலைக் கேட்டிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவர் எழுதிய ஒரு வரி நம்முடைய உணர்வோடு பொருந்திவிட்டால், அவர் நமக்கு நெருக்கமானவராகிவிடுகிறார். வாலியின் எழுத்துக்கு இருந்த வலிமை இதுதான்.ஒரு மனிதர் வாழ்ந்த காலத்தைவிட, அவர் விட்டுச் சென்ற படைப்புகள் வாழும் காலம் நீளமாக இருக்கலாம். அந்த வகையில் வாலி என்பது ஒரு பெயர் மட்டுமல்ல தமிழ் திரையிசையின் பல தலைமுறைகளை இணைக்கும் ஒரு பாலம்.
பழைய பாடல்களை நேசிப்பவர்களுக்கும் புதிய இசையை ரசிப்பவர்களுக்கும் இடையில் அவர் எழுதிய பாடல்கள் இன்னும் உரையாடிக்கொண்டிருக்கின்றன.அவருடைய பிறந்த நாளில் நாம் நினைவுகூர வேண்டியது, அவர் எத்தனை பாடல்கள் எழுதினார் என்பதோடு மட்டும் நின்றுவிடக் கூடாது. எத்தனை விதமான மனித உணர்வுகளுக்குத் தன்னுடைய எழுத்தால் இடம் கொடுத்தார் என்பதையும் நினைக்க வேண்டும்.ஏனென்றால், சில கவிஞர்கள் தங்களுடைய காலத்துக்காக எழுதுகிறார்கள். சில கவிஞர்கள் தங்களுடைய காலத்தைக் கடந்து எழுதுகிறார்கள்.வாலி… இரண்டாவது வகையைச் சேர்ந்தவர்.காலம் அவருடைய வயதைப் பதிவு செய்துவிட்டது. அவருடைய மறைவுத் தேதியையும் பதிவு செய்துவிட்டது. ஆனால், அவருடைய பாடல்களைக் கேட்கும் ஒவ்வொரு புதிய தலைமுறையும் அவரை மீண்டும் இளமையாக்கிக்கொண்டே இருக்கிறது.ஒரு கவிஞனுக்கு இதைவிடப் பெரிய வெற்றி வேறு என்ன இருக்க முடியும்?
